ข้ามไปยังเนื้อหาหลัก
Source eXpert Knowledge is Success

บทความ ›

TCO (Total Cost of Ownership) คืออะไร แล้วโรงงานส่วนใหญ่พลาดตรงไหน

เผยแพร่ 6 ก.ย. 2569 · อ่าน 3 นาที · โดยทีมงาน Source eXpert

เรื่องที่เจอซ้ำในหลายโรงงานคือ เปลี่ยนไปใช้ผู้ขายที่เสนอราคาถูกกว่าเดิมไม่กี่เปอร์เซ็นต์ แล้วปีนั้นจ่ายค่าซ่อม ค่าของเสีย และค่าขนส่งด่วนรวมกันมากกว่าส่วนต่างที่ประหยัดได้หลายเท่า ตัวเลขที่หายไปไม่ได้อยู่ในใบเสนอราคา แต่อยู่ในบิลที่ตามมาทีหลัง

TCO คืออะไร

Total Cost of Ownership หรือต้นทุนรวมตลอดการเป็นเจ้าของ คือการมองต้นทุนของสิ่งที่ซื้อตลอดอายุการใช้งาน ไม่ใช่แค่ราคาที่จ่ายวันแรก องค์ประกอบหลักที่มักถูกนำมาคิดมีดังนี้

  • ต้นทุนการได้มา ราคาซื้อ ค่าขนส่ง ภาษี ค่าติดตั้ง และค่าฝึกอบรมผู้ใช้งาน
  • ต้นทุนการใช้งาน พลังงาน วัสดุสิ้นเปลือง อัตราการสูญเสียระหว่างผลิต และแรงงานที่ต้องใช้
  • ต้นทุนการดูแลรักษา อะไหล่ ค่าบริการ และความถี่ในการซ่อม
  • ต้นทุนจากการหยุดชะงัก มูลค่าของเวลาที่สายการผลิตหยุด และต้นทุนของการส่งงานให้ลูกค้าไม่ทัน
  • ต้นทุนคุณภาพ ของเสีย งานแก้ไข การเคลม และเวลาที่ทีมต้องใช้ตามแก้ปัญหา
  • ต้นทุนปลายทาง การรื้อถอน การกำจัด และมูลค่าซากที่เหลือเมื่อเลิกใช้

หลักคิดง่าย ๆ คือ ราคาคือสิ่งที่จ่ายครั้งเดียว แต่ต้นทุนคือสิ่งที่จ่ายไปเรื่อย ๆ จนกว่าจะเลิกใช้

ห้าจุดที่โรงงานส่วนใหญ่พลาด

จุดแรก คิด TCO เฉพาะตอนซื้อเครื่องจักรใหญ่ แต่ไม่คิดกับวัตถุดิบ อะไหล่ และบริการ ทั้งที่รายการเหล่านั้นคือส่วนที่ซื้อซ้ำทุกเดือน และเมื่อรวมทั้งปีมักเป็นเงินก้อนใหญ่กว่าเครื่องจักรที่ซื้อครั้งเดียว

จุดที่สอง ไม่มีข้อมูลของเสียและเวลาเครื่องหยุดที่แยกตามผู้ขายได้ พอไม่มีข้อมูลก็เถียงกันด้วยความรู้สึก และสุดท้ายการตัดสินใจก็ย้อนกลับไปที่ราคาต่อหน่วย เพราะเป็นตัวเลขเดียวที่ทุกคนเห็นตรงกัน

จุดที่สาม ลืมต้นทุนที่ไม่เคยปรากฏในใบแจ้งหนี้ เช่น สต๊อกสำรองที่ต้องถือเพิ่มเพราะผู้ขายส่งไม่นิ่ง ค่าขนส่งด่วนที่ต้องจ่ายเวลาของมาไม่ทัน และเวลาของคนในทีมที่หมดไปกับการตามงาน ซึ่งไม่เคยถูกนับเป็นต้นทุนของการเลือกผู้ขายรายนั้น

จุดที่สี่ หยิบ TCO มาใช้ตอนจะตัดสินใจแล้ว แทนที่จะใส่ไว้ตั้งแต่ตอนออก RFQ ถ้าไม่ได้ขอข้อมูลอายุการใช้งาน อัตราการใช้พลังงาน หรือเงื่อนไขการรับประกันตั้งแต่ตอนขอราคา ก็ไม่มีข้อมูลให้เปรียบเทียบในภายหลัง

จุดที่ห้า วัดผลงานคนซื้อด้วยส่วนต่างราคาอย่างเดียว เมื่อ KPI บอกว่าซื้อถูกคือเก่ง คนซื้อย่อมไม่มีเหตุผลจะเลือกของที่แพงกว่าแต่คุ้มกว่า นี่เป็นจุดที่แก้ยากที่สุด เพราะไม่ใช่ปัญหาความรู้ แต่เป็นปัญหาการออกแบบตัววัดผล

เริ่มทำได้เลยโดยไม่ต้องรอระบบใหม่

เลือกของหนึ่งกลุ่มที่ซื้อซ้ำและเคยมีปัญหา แล้วทำตารางง่าย ๆ หกช่อง ได้แก่ ราคาต่อหน่วย ปริมาณที่ใช้ต่อปี ของเสียที่เกิดขึ้น จำนวนครั้งที่ต้องสั่งด่วน เวลาที่เครื่องหยุดเพราะของกลุ่มนี้ และเวลาที่ทีมใช้ตามงาน เติมข้อมูลย้อนหลังหนึ่งปีเท่าที่หาได้ แล้วเทียบกันระหว่างผู้ขายสองราย

ตารางแผ่นเดียวนี้มักเปลี่ยนบทสนทนาในห้องประชุมได้ทันที เพราะเปลี่ยนคำถามจากของใครถูกกว่า เป็นของใครทำให้เราจ่ายน้อยกว่าทั้งปี และเมื่อทำสำเร็จหนึ่งกลุ่มแล้ว การขยายไปกลุ่มถัดไปจะง่ายขึ้นมาก เพราะมีตัวอย่างจริงให้ดูแล้วครับ

ได้ประโยชน์จากบทความนี้?

รับบทความใหม่ทางอีเมลทุกสัปดาห์ — ยกเลิกได้ทุกเมื่อ

บทความอื่น

1 พ.ย. 2569

RACI คืออะไร ซื้อเครื่องจักรแล้วงานไม่จบ เพราะทุกฝ่ายคิดว่าอีกฝ่ายรับผิดชอบ

RACI คือเครื่องมือกำหนดว่าในแต่ละงาน ใครลงมือทำ ใครตัดสินใจ ใครต้องถูกปรึกษา และใครแค่รับทราบ ฟังดูง่าย แต่โครงการจัดซื้อเครื่องจักรจำนวนมากล่าช้าและเกินงบเพราะไม่มีใครตอบคำถามนี้ใ…

1 พ.ย. 2569

ต้นทุนแฝงคืออะไร ทำไมต่อราคาได้ถูกลงแล้ว องค์กรยังจ่ายแพงอยู่

ต้นทุนแฝง คือเงินที่องค์กรจ่ายออกไปจริง แต่ไม่เคยอยู่ในใบเสนอราคา และหลายครั้งต้นทุนก้อนนี้ไม่ได้เกิดที่ฝ่ายจัดซื้อ แต่เกิดจากใบขอซื้อที่ส่งมาช้า สเปกที่ระบุยี่ห้อตายตัว หรือการเปล…

1 พ.ย. 2569

เทคนิคการเจรจาต่อรองในงานจัดซื้อ เลิกถามแค่ว่าลดได้อีกไหม แล้วเริ่มจากตัวเลขที่เตรียมมา

เทคนิคการเจรจาต่อรองในงานจัดซื้อที่ใช้กันมากที่สุดคือประโยคว่า "ลดได้อีกไหม" และเป็นประโยคที่ได้ผลน้อยที่สุดด้วย เพราะผู้ขายเตรียมส่วนลดก้อนนี้ไว้ตั้งแต่ตอนตั้งราคาแล้ว ก…

ช่วยเลือก